Sagarmatha, Czomolungma, Mount Everest. Najwyższy masyw górski i góra Ziemii (wysokość wynosi 8850 m n.p.m.). Everest leży w Himalajach Centralnych (Himalaje Wysokie), na granicy Tybetu z Nepalem. Odkryty został i zmierzony po raz pierwszy przez geodetów brytyjskich w połowie XIX wieku, a zdobyty został po raz pierwszy w roku 1953. Mount Everest zbudowany jest głównie z gnejsów, granitów, a także z łupków i wapieni. Tworzy potężny masyw podcięty z trzech stron lodowcami (najdłuższe Khumbu i Rongbuk – ok. 17 km). Miejscowi uważają Everest za siedzibę bogów.
Początkowo Mount Everest, (do roku 1865) nosił nic nie znacząca nazwę Szczyt XV. Nadana ona została przez Indyjską Służbę Topograficzną. Po tybetańsku nosi imię Czomolungma czyli Bogini Matka śniegu, po nepalsku Sagarmatha czyli Czoło nieba.
Rok 1849 był to czas pierwszych pomiarów przy pomocy teodolitu. Odległość wynosiła ok 150 km od szczytu. Po wykonaniu skomplikowanych jak na te czasy obliczeń w 1852 wyszło, że Peak XV (jak dotychczas nazywano szczyt), jest najwyższa dotychczas poznaną górą. W roku 1856 Królewskie Towarzystwo Geograficzne ogłosiło, że Peak XV wznosi się na wysokość 29002 stóp, tak więc około 8845 m n.p.m. i dało górze nazwę Mount Everest od nazwiska brytyjskiego głównego geodety Indii, czyli Sir Georgea Everesta.
W 1955 dokonano ponownych poprawkowych mierzeń i wynikła wtedy wysokość na 8848 m n.p.m. Aktualnie, oficjalnie w najnowszych atlasach geograficznych podawana jest wysokość 8850 m n.p.m. ogłoszona w roku 1988 wysokość, ustalona została przez pomiar satelitarny z użyciem systemu GPS, przez mistrza Bradforda Washburna, który zbudował specjalnie do tego celu urządzenie GPS, które następnie zostało wniesione na szczyt przez amerykańską wyprawę wspinaczkową. Wynik ten jednak zmieniony w 1992 roku. Wtedy to niemiecka wyprawa wspinająca się na szczyt umieściła na szczycie specjalną pryzmę, która posłużyła do wykonania pomiaru laserowego, który dał wynik jednak wynik 8846 m n.p.m.